ترجیح می دهم با کفش هایم در خیابان راه بروم و به خدا فکر کنم

 تا که در مسجد بنشینم و

  به کفش هایم فکر کنم. 

 دکتر علی شریعتی

امروز خدا رنگ و بویی دیگر است...

 

چشم که باز می کنم هوا گرگ و میش است. بلند می شوم. راه می افتم به سوی روزمرگی. حریر واقعیت را که پس می زنم نسیم خنکی به صورتم می خورد. در دوردست ها نوری می بینم. چشمانم طاقت دیدن ندارند. نور تند و تیز است. به سختی جلو می روم. نیرویی مرا به روزمرگی بازمی گرداند. در رویای ای کاش ها غوطه ور می شوم...  

 

خداوند لبخند زد و از لبخندش دختر را آفرید

                                               لبخند زیبای خدا روزت مبارک.

دستمو از زير لحاف درآوردم و از تخت آويزون كردم. كورمآبانه دنبال گوشيم گشتم. صفحه اش كه روشن شد ديدم ساعت 2:58 نصف شبه. با صداي ويز ويز پشه چنان با لحاف به سر و صورتم كوبيده بودم كه خواب از سرم پريده بود. ساعت رو كه ديدم عين برق گرفته ها لحاف و بالشم  رو برداشتم و از پله ها اومدم پايين. وسط هال بالشم و انداختم زمين و چند تا فحش و لعنت به پشه از خدا بي خبر نثار كردم. دراز كشيدم و لحاف رو كشيدم تا خرخره ام. درد شديدي از سر شب يك طرف جمجمه ام رو كرخت كرده بود. لعنتي تو چه مي دوني 6 صبح بيدار شدن يعني چي آخه! حالا من كي خوابم ببره؟! چند دقيقه بعد دوباره چشامو باز كردم و فكر كردم تا الان ديگه پشه هه رفته! خواب زده شده بودم انگار. دوباره لحاف و بالش به دوش از پله هاي اتاق رفتم بالا و سر جام خو ايبدم. خواباي درهم برهم و زنگ ساعت گوشيم بيدارم كرد. ساعت 6 صبح بود.

محیط که عوض می شه ناخودآگاه از لاک خودت میای بیرون . مهربونتر میشی. خودتو میشونی کنار خودت و باهاش حرف می زنی. از شادی خودت لذت می بری. مدل روز مرَگیت عوض می شه .

دفترچه راهنمای آزمون کاردانی به کارشناسی ناپیوسته سال 88